Filem awak, "Pelari", telah dicalonkan untuk...
untuk anugerah pada Festival Filem Cannes tahun ini.
Awak pasti teruja sekarang ini.
Orang juga mengatakan...
awak mungkin memenangi anugerah pelakon wanita terbaik.
Apa pendapat awak?
Ini pertama kali saya akan ke Festival Filem Cannes.
Saya begitu risau, dan tidak terfikir tentang memenangi anugerah.
Ini penghormatan bagi saya menjadi sebahagian daripada majlis ini.
Saya dengar semua pelakon yang terlibat dengan filem ini...
dapat bekerjasama dengan baik. Betulkah?
Sejujurnya,
tidaklah begitu teruk.
Sekurangnya, kami tidak bergaduh sehingga menarik rambut.
Awak memang seorang yang jujur.
Di antara semua pelakon yang bekerjasama dengan awak hingga kini,
boleh saya tanya siapa yang paling menyerlah?
Chae Yu Ri?
Agak berdukacita kerana kita jarang melihat Chae Yu Ri di TV,
Awak betul. Tapi saya pasti dia baik-baik sahaja.
Saya takkan apa-apa.
Saya minta maaf, ini salah saya. Jangan bunuh saya!
Terima kasih.
Tahniah...
kerana berjaya pergi ke Cannes.
Kenapa awak datang ke sini?
Tidak perlu begitu terkejut. Saya datang mahu jumpa awak.
Awak terlalu sibuk dan saya tidak dapat aturkan mesyuarat,
jadi saya ke sini.
Saya dengar...
kontrak awak dengan Penerbangan T Road akan tamat.
Bagaimana jika awak tandatangan...
bersama Penerbangan One?
Saya sudah agak.
Kenapa awak di sini?
Untuk melindungi model syarikat saya.
Awak mengekori saya?
Saya tiada pilihan lain.
Awak begitu terdesak untuk mengambil model syarikat kami.
Sudahlah semua, bertenang.
Simpan pergaduhan keluarga awak untuk waktu yang lain,
dan berikan cadangan awak jika awak mahukan.
Kami perlu pergi sekarang.
Kami sudah lambat untuk jadual seterusnya.
Saya akan hubungi awak.
Teman wanita awak kelihatan biasa.
Saya tahu itu.
Dia normal seperti orang lain.
Jauhkan bunga itu dari saya.
Kenapa? Saya belikan untuk awak.
Sebab itu saya suruh awak buangkan.
- Mari makan tengah hari bersama. - Saya benci ajakan awak...
- sama seperti bunga itu. - Hei, Jeong Joo Hwan.
Awak bosan? Kenapa selalu berjumpa saya?
Jika begitu, siapa yang patut saya jumpa?
Berhenti berpura-pura sedih. Saya sudah kata ia tidak berguna.
Setidaknya, ambil bunga ini...
jika awak tidak mahu makan bersama saya.
Pengarah Jeong!
Awak ada di sini, tuan.
Pengarah Jeong, laporan yang awak minta sudah siap.
Bagus. Hantarkan pada saya sekarang.
Baiklah, tuan.
Apakah itu?
Lihatlah awak, Pengarah Jeong.
Hentikan.
Lihatlah awak.
(Pengarah Eksekutif Jeong Joo Hwan)
Saya sibuk sekarang ini.
Ya, saya tahu. Teruskan bekerja.
Awak selalu buat saya rasa marah.
Awak sepatutnya makan tengah hari bersama saya tadi.
Jaga kesihatan tidak kira betapa sibuk pun awak.
Saya, Han Se Gye,
akan menjadi dos harian awak untuk vitamin pada hari ini.
Apa akan terjadi jika saya terlebih dos vitamin?
Awak selalu curi tulang...
sementara saya bekerja seperti anjing.
Jika begitu, awak patut menjadi pengerusi syarikat juga.
Helo, Encik Pengerusi. Ini saya, Pengarah Jeong.
Saya pergi dulu. Awak boleh buat kerja awak.
Antara banyak tempat, kenapa di sini?
Sudah lama saya mahu datang ke sini.
Tapi saya fikir seorang lelaki datang ke sini sendirian,
- akan nampak pelik. - Dan awak fikir dua orang lelaki...
datang bersama akan nampak lebih baik?
Kita berdua ada teman wanita yang sibuk,
jadi mari saling tolong-menolong, ya?
Awak boleh pergi jika awak mahu.
Tunggu.
Perjalanan awak masih jauh.
Pencuci mulut perlu dimakan menggunakan mata dahulu.
Apa?
Saya sudah selesai. Awak boleh makan.
Saya takkan...
berada di sini jika teman wanita tidak begitu sibuk.
- Saya rasa awak tiada banyak kerja. - Saya tidak begitu sibuk.
Saya presiden sekarang, saya cuma perlu tandatangan sesuatu.
Awak dapat duit dengan senang.
Teman wanita saya bekerja sepanjang malam hanya untuk...
mengalahkan syarikat awak.
Dia tidak melihat saya sebaik sahaja menguruskan laporan.
Apa maksud awak?
Dia baca laporan sepanjang malam,
dan awak bersama dia?
Sepanjang malam? Di sisi dia?
Dan dia langsung tidak pandang walaupun sedikit?
Saya harus ke perpustakaan untuk ulangkaji pelajaran.
Semoga hari awak baik.
Saya menikmati pencuci mulut itu.
Saya juga perlu tingkatkan kemahiran.
Marilah, Kingkang.
Budak yang baik.
Baiklah.
(Mak Cik)
Saya harap dia tidak abaikan panggilan ini.
(Mak Cik)
Kingkang.
Saya kesunyian.
Sekarang saya mahu tanya Pelakon Lee Sang Young satu soalan.
Pada pendapat awak,
siapa bunga di set?
Bunga di set?
Saya akan kata, itu pelakon wanita.
Dengan hanya melihat mereka mood boleh jadi baik, awak tahu?
Se Gye ialah pelakon berbakat yang ada pengalaman luas,
jadi kami tidak boleh panggil dia begitu lagi.
Saya akan kata Yun Sol ialah bunga kami.
Awak cemburu?
Apa?
Jika awak cemburu, awak juga boleh jadi bunga.
Saya?
Tapi saya seorang lelaki.
Oh Tuhan, itu sangat mudah.
Hanya senyum sepanjang masa dan tutup mulut awak.
Itu akan buat semua orang di set sangat gembira.
- Apa? - Saya suruh awak tutup mulut...
jika mahu terus merepek.
Awak masih tidak boleh ikut?
Awak boleh jadi bunganya.
Kami akan jadi pelakon.
Baiklah.
Saya suruh awak tutup mulut jika mahu terus merepek.
Kakak awak berjaya buat dirinya hadapi masalah lagi.
(Datuk)
Hai, datuk.
Apa yang buat harga saham kita jatuh?
Saya akan uruskan secepat mungkin.
Oh Tuhan, tidak boleh dipercayai.
Ini tidak masuk akal.
Temubual itu disiarkan secara langsung.
Sejak bila saya tahan diri untuk siaran langsung?
Oh Tuhan, awak cakap besar sekarang?
Baiklah, berbanggalah dengan diri awak.
Sudah tentu. Saya selalu buat awak bangga.
Marilah, saya tidak boleh tahan diri.
Saya beritahu diri untuk tidak cakap apa-apa,
tapi mulut saya terlepas cakap.
Nama awak pasti sangat terkenal sekarang.
Oh Tuhan, lihat ini.
"Han Se Gye", "Han Se Gye Dalam Konflik",
Khabar angin percintaan Han Se Gye.
Khabar angin percintaan?
Dengan siapa?
Dengan Do Jae?
Orang kata...
awak dan Lee Sang Young bercinta...
ketika jalani penggambaran untuk filem itu,
dan awak...
buat hal hari ini kerana awak berdua telah berpisah.
Itu tidak masuk akal. Mereka anggap saya apa?
Oh Tuhan.
Baiklah,
cipta skandal baru ialah cara terbaik untuk tutup apa-apa skandal.
Ini seperti awak. Sudah tentu, awak akan buat ini.
Berikan semula.
Tidak guna.
Helo, Wartawan Park. Jadi...
Pergi sana. Wartawan Park.
Awak perlukan apa-apa?
Oh Tuhan, hentikan!
Dia tidak sedar apa yang dia katakan.
("Adakah Percintaan Mereka Dalam Filem menjadi Benar?")
("Han Se Gye dan Lee Sang Young, Khabar Angin Percintaan")
Adakah ini sebab dia tidak periksa pesanan?
Jadi, bukan kerana dia sibuk?
Adakah dia mengelak dari saya?
Adakah saya sudah ditinggalkan?
Se Gye.
Kingkang, bagaimana keadaan awak?
Kenapa awak berdiri di situ?
- Apa? - Bagaimana dengan saya?
Apa?
- Khabar angin percintaan itu? - Awak tidak tahu?
Saya tahu. Saya telah ditingggalkan.
Lihat ini baik-baik.
- Bukankah ini awak dari waktu itu? - Ya, ini saya.
Saya minta maaf.
Cinta ini buat saya jadi buta.
Baiklah,
saya terima permohonan maaf awak.
Jadi, saya tidak rasa ini betul.
Apabila awak pelakon yang terkenal,
mustahil untuk elak khabar angin percintaan seperti ini.
Awak bercinta dengan seorang pelakon,
jadi awak harus biasakan diri dengan itu.
Baiklah.
Tapi,
khabar angin seperti ini tiada jika saya benar-benar bercinta.
Jadi awak pernah bercinta dengan pasangan pelakon awak?
Awak pernah lihat penghias skrin telefon saya?
Lihat ini. Gambar orang yang saya sayang.
Teman lelaki saya dan Kingkang.
Oh Tuhan, ini gambar yang hebat.
Jadi siapa?
Awak bercinta dengan siapa?
Saya lapar.
Awak ada makanan?
Se Gye.
Tiada benda untuk dimakan.
Adakah ini mencukupi?
Mahu saya masak ramen?
Tidak, jangan.
Saya jaga makan kerana perlu memakai gaun.
Saya akan mulakan penggambaran filem baru nanti.
Yang lagi satu?
Kenapa? Awak minta saya buat filem. Awak tidak suka?
Tidak, bukan begitu.
Saya sukakannya.
- Itu bagus, tapi... - Awak gembira, bukan?
Saya risau kerana sudah lama tidak berlakon romantik komedi.
Ini filem percintaan?
Jadi, akan ada babak bercium?
Sudah tentu. Saya sudah kata romantik komedi.
- "Sudah tentu"? - Awak sudah selesai makan?
Jadi, bantu saya berlatih dialog.
Ini, ya. Dari halaman 30.
(Dia menciumnya.)
Awak tidak bermakna apa-apa kepada saya.
Awak sama seperti angin yang berlalu.
Bagaimana...
cinta boleh berubah?
Jangan mengarut. Saya tidak pernah cintakan awak.
Apa ayat seterusnya?
Inilah ayat seterusnya.
Awak sukar dipercayai.
Awak pasti?
Ada satu lagi di bawah.
Ia menyatakan, "ciuman".
Saya tahu. Saya buat kesilapan besar.
Tidak mengapa.
- Fokus. - Ini betul-betul okey.
Fokus.
Adakah saya tidak cantik?
Itu secara tiba-tiba.
Kerana awak lakukan ini pada saya.
Awak cantik.
Saya lakukan supaya awak nampak lebih cantik.
Saya tahu. Saya tidak cantik.
Oh Tuhan.
Jika awak terus kata begitu, saya akan pulang ke rumah.
Saya sudah agak.
Awak pulang kerana saya tidak cantik.
Oh Tuhan. Awak menyedihkan.
Ya, awak hodoh.
Dan awak tidak hodoh?
Apa-apa pun, ia tentang semasa...
awak menyentuh wajah saya.
Jika awak bandingkan wajah yang awak rasa dan yang awak lihat sekarang,
bagaimana?
Adakah ia sama?
Saya tidak tahu.
Bagaimana saya tahu rupa awak hanya dengan merasa?
Saya hanya...
mahu menyentuh wajah awak.
- Tidak boleh dipercayai. - Betul?
Tidak mengapa selagi awak tidak tertangkap.
Awak begitu licik.
Jika saya tunjukkan pada awak,
apa yang benar-benar licik?
Tidak mengapa. Tidak perlu.
Ia betul-betul okey.
- Awak tidak perlu... - Awak kata saya licik.
- Tidak. Saya ambil kembali. - Saya belum mula lagi.
Baringlah dan lihat siling.
Baik. Baring dan lihat siling.
Saya faham.
Awak boleh tidur lagi jika letih.
Selepas awak pergi.
Jika terlalu membosankan di sini sendirian,
awak mahu ikut saya pergi kerja?
Saya ada tempat untuk pergi.
Saya mahu jumpa seseorang.
Tidak. Inilah cara awak lakukannya.
Siapa yang awak mahu jumpa?
Seseorang.
Siapa? Seorang pelakon?
Seorang pelakon yang bekerjasama dengan awak?
Tidak. Awak salah.
Seorang gadis yang saya kenal.
Awak dan abang saya sudah berpisah?
Tidak mungkin.
Betul?
Menjadi pelakon bukannya mudah.
Ke mana sahaja awak pergi, khabar angin mengikuti.
Betul.
Saya tidak suka lelaki muda. Kenapa perlu lelaki yang lebih muda?
Lelaki lebih muda.
Adakah kerana dia lebih muda?
Apa maksud awak?
Adakah sesuatu berlaku antara awak dan Eun Ho?
Dia terlalu bertimbang rasa.
Apabila awak bercinta, bukankah awak sepatutnya hubungi sepanjang masa?
Tapi dia tidak telefon kerana risau saya mungkin sibuk.
Dia hanya hubungi selepas saya habis kerja.
Bukannya saya boleh jelaskan segalanya kepada dia.
Adakah awak menunjuk sekarang?
Tidak.
Ini benar-benar mengganggu saya.
Saya tiada kawan yang boleh bercakap tentang perkara ini.
Itulah sebabnya saya mahu jumpa awak.
Awak mahu orang sibuk seperti saya dengar kerisauan hubungan awak?
Eun Ho selalu seperti itu.
Dia terlalu baik dan baik kepada semua orang...
Jangan kata begitu.
Saya trauma dia bersikap baik pada semua orang.
Juga,
dia tersenyum pada semua orang juga.
Oh Tuhan, ini buat saya marah.
Dia sememangnya tidak patut tersenyum pada semua orang.
Dia perlu diberikan pengajaran.
(Kes Prosedur Jenayah)
Maafkan saya.
Sebenarnya,
saya ada teman wanita.
Apa?
Saya minta maaf.
Saya maksudkan,
awak terjatuhkan ini.
Serius, itu yang dia fikir?
Maafkan saya.
Awak terjatuhkan sesuatu.
Tarikan awak.
Awak jatuhkan tarikan awak.
Awak ada teman lelaki?
Ya, dia ada teman lelaki.
Saya minta maaf.
Bukankah awak legenda Ryu Eun Ho?
Pergi sahaja.
Ini satu penghormatan.
Penghormatan?
Kenapa awak marah?
Saya tidak marah.
Adakah salah saya yang saya menarik?
Sudah jelas yang ini bukan salah saya.
Kita sudah sampai.
Sekarang saya mahu tinggalkan kereta,
saya rasa teruk kerana jadi kecewa.
Jadi, awak kecewa.
Awak tumpangkan saya sepanjang masa.
Awak mesti sangat letih.
Saya tidak lakukan demi awak.
Saya buat demi kepentingan sendiri,
jadi jangan risau.
Juga, saya takkan dapat lakukan...
untuk sementara waktu.
Awak tidak dapat lakukan?
Kenapa?
Kerana saya sibuk.
Bercakap tentang itu...
- Apakah ini? - Jangan rasa tidak selesa.
Ini kereta yang terpakai.
Datuk saya sering berikan sebuah kereta,
jadi saya ada banyak kereta tambahan.
Awak tahu memandu, bukan?
Bila saya tidak dapat jemput awak,
awak perlu pandu kereta sendiri.
Oh Tuhan.
Setiausaha saya...
sudah letakkan kereta di sana.
Apa yang awak buat?
Awak tidak mahu keluar?
Ya,
saya mahu turun.
Pergi sekarang.
Baiklah.
Saya perlu kata...
saya janji temu seorang gadis yang luar biasa.
- Helo? - Awak!
Datang ke sini sekarang!
Berani awak buat seorang gadis tunggu panggilan awak?
Tidak bolehkah awak telefon lebih kerap?
Tidakkah saya sudah ajar awak itu?
Maksud saya, sebenarnya,
dia begitu sibuk.
Hentikan!
Saya tidak mahu dengar alasan awak.
Adakah itu bagaimana saya ajar awak?
Lebih baik awak sedarkan diri.
Siapa suruh awak tersenyum pada sesiapa?
Dia tersenyum?
Kepada sesiapa?
Awak benar-benar sudah hilang akal.
Jika awak teman lelaki saya,
saya akan hapuskan senyuman itu selama-lamanya.
Saya tidak dapat bantu, saya lelaki yang sering tersenyum.
Awak sering tersenyum?
Betulkan fakta awak.
Awak tersenyum di depan duit, tidak pernah di depan kami.
Baiklah.
Katakan saya tidak tersenyum mulai sekarang.
Walaupun saya tidak tersenyum, orang tetap sukakan saya.
Dia benar-benar telah hilang akal.
Kita perlu buat budak ini duduk dalam kerusi berfikir.
Kita perlu pukul dia. Dia perlu dipukul dengan baik.
Tangan saya diangkat.
Maaf, jangan pukul saya.
Oh Tuhan, awak lebih teruk dari Kingkang.
Saya ingat awak terlalu sibuk untuk makan tengah hari dengan saya.
Beritahu saya perkara sebenar.
Berhenti bersikap serius dengan anjing di tangan awak.
Awak ada teman wanita lain, bukan?
- Apa yang awak cakapkan? - Saya betul.
Oleh kerana awak jadi marah.
Awak tidak nampak saya marah kerana apa awak kata tidak masuk akal?
Berhenti berpura-pura tidak tahu.
Seorang wartawan ada foto awak dan mahu tulis artikel,
tapi saya sudah uruskan.
Gambar?
Oh, ini?
"Oh, ini?"
Bagaimana awak boleh begitu tenang tentang perkara ini?
Sekarang saya faham.
Sebab inilah Han Se Gye janji temu lelaki lain juga.
- Bukan begitu... - Jadi bagaimana dengan Kingkang?
Betul!
Semuanya masuk akal sekarang.
Awak tidak berpisah dengannya kerana Kingkang.
- Baiklah, dia comel. - Saya sudah beritahu awak tersilap.
Hati saya terasa begitu berat...
untuk beritahu awak ini.
Ya. Saya sudah dengar apa yang awak akan katakan.
Ya, jadi awak sudah dengar juga.
Saya takut Encik Seo yang menipu pada mulanya.
Saya rasa sebab itu Han Se Gye,
bertemu pelakon itu secara tidak langsung.
Itu tidak benar.
Saya tidak tahu tentang Han Se Gye,
tapi saya pasti Encik Seo ditipu. Oh Tuhan!
Saya mohon maaf bagi pihaknya.
Saya dapat gambar dia berjanji temu dengan wanita lain...
Wanita lain?
Apa pun, rambutnya kira-kira panjang ini...
dan kira-kira tinggi ini? Wanita itu yang awak maksudkan?
Saya rasa awak melihatnya juga.
Seperti yang awak ketahui, Encik Seo lelaki sangat kacak.
Saya tiada alasan.
Mari betulkan fakta.
Se Gye juga agak cantik, jika awak tidak perasan.
Saya tahu. Hatinya pasti begitu kecewa dan saya sangat risau.
Kenapa awak bercakap seperti Se Gye telah ditinggalkan?
Saya minta maaf.
Ini perkara yang kritikal, dan saya sepatutnya menjaga mulut.
Saya memang dungu.
Kita harus fikirkan kedudukan Se Gye dahulu, bukan?
- Saya beritahu itu tidak benar! - Saya tahu.
Saya berharap semua ini tidak benar langsung.
Ini buatkan saya tidak siuman.
Saya tidak boleh beritahu awak apa yang sedang berlaku.
Saya faham. Awak tidak perlu beritahu.
Saya tahu betapa sukarnya ini untuknya. Sebab itu...
saya fikirkan idea bijak untuk mereka berdua.
Idea?
Saya minta kerjasama awak tentang perkara ini.
Kerjasama?
Selamat datang, Encik Seo.
Hei, saya datang dengan tangan kosong,
awak jemput secara tiba-tiba...
Saya berkata, "hampir" dengan tangan kosong.
Selamat datang. Adakah sukar mencari rumah ini?
Masuk.
Ke kiri awak.
Datang duduk di sini.
- Kenapa awak lambat? - Oh Tuhan.
Hei, kenapa lambat jemput saya?
Ini hanya tipu helah kecil awak yang licik...
untuk mengadakan parti masuk rumah, bukan?
- Apa? - Tiada apa-apa.
- Tahniah. - Terima kasih.
Awak kata impian awak untuk membeli sebuah rumah.
Kenaikan pangkat awak menjadi kenyataan.
Do Jae, awak bayar dia dengan banyak?
Saya naikkan gaji setiap kali ada kejadian.
Saya cemburu.
- Awak mahu kenaikan gaji juga? - Tidak.
Saya tidak tahu apa yang awak buat selepas saya diberikan kenaikan.
Kali terakhir, dia juga minta saya lakukan kecurian.
- Kecurian? - Tiada apa-apa.
Ada seseorang memiliki telefon saya,
dan saya beritahunya untuk dapatkannya semula sebagai jenaka.
Oh, itu?
Itu bukan jenaka.
Dia sangat serius ketika itu.
Dia kata awak ada telefonnya...
serta beritahu saya untuk pergi mencuri dari awak.
Awak mencuri?
Sebentar.
Kenapa telefonnya ada pada awak?
Sebenarnya, dia kehilangannya buat sementara waktu...
- dan saya mengurusnya. - Semuanya sudah berlalu sekarang.
Kami bergaduh seperti tidak siuman kerana itu.
Awak gembira sekarang?
Saya percaya rancangan saya berkesan.
Mereka kelihatan begitu romantik sekarang.
Mereka perlu mengatasi krisis untuk kukuhkan hubungan.
Hei, saya beritahu yang awak salah.
Saya tidak perlu lagi krisis dalam hidup saya.
Apa pun,
kerana kita semua berkumpul di sini, ada sesuatu saya mahu dikatakan.
Ini.
Saya akan berkahwin.
Apa awak mahu sebagai hadiah perkahwinan? Saya akan dapatkan.
- Pengering, mesin basuh, - Tahniah.
- peti sejuk, - Tahniah.
dan sebuah rumah.
(Kang Han Wool Dan Jemputan Perkahwinan Yu Woo Mi)
- Dan, kereta. - Tahniah.
- Sebentar. - Apa?
Kenapa awak tidak ucapkan tahniah pada saya?
Awak tahu apa kena dengan diri awak?
Tiada perubahan selepas majlis perkahwinan.
Awak mahu dipukul di hadapan teman wanita awak?
Jangan risau.
Saya seorang yang dingin ketika melibatkan kawan.
Saya sudah jumpa teman lelaki Woo Mi.
- Apa? - Dia kelihatan okey.
Okey?
Okey sahaja?
Awak tahu betapa kacaknya teman lelaki saya?
Hei, kenapa awak tidak tunjukkan pada saya?
Lelaki itu yang kita terserempak tempoh hari?
Lelaki itu.
Apakah ini? Kenapa awak tidak tunjukkan teman lelaki pada saya?
Jangan begitu!
Berikan tuah pada saya.
- Saya lalui hari yang teruk. - Awak pilih kad yang salah.
Awak sangat menarik.
Se Gye, awak perlu bayar dua kali ganda pada saya.
Awak tidak boleh berlembut dengan saya?
Teruskan bermain!
Awak sangat sukar.
Bukankah ini penipuan besar?
Awak tinggalkan tanda warna kuku pada kad atau sesuatu?
Do Jae.
Bawakan tukul saya.
Di manakah tukul awak?
Awak semua ada duit untuk bayar pada saya?
Hentikan dia. Awak perlu hentikan dia.
Jika awak kalah lagi, syarikat kita akan muflis.
Awak boleh lakukan.
- Eun Ho. - Ya?
- Awak ada duit tunai? - Ya.
Itu duit saya!
Tukul...
Do Jae,
saya sangat rindukan awak.
Kita tiada pilihan.
Awak perlu tabahkan diri.
Tapi saya...
sangat rindukan awak.
Saya juga begitu.
Bila kita akan dapat jumpa lagi?
Saya tahu ini sukar.
Saya akan datang ke sana nanti.
Saya cuba yang terbaik.
Do Jae...
Berjanji yang awak akan datang jumpa saya.
Hei.
Dia cuma keluar beli lebih minuman.
Cepat balik.
Cepat balik sekarang!
Dunia ini sukar.
Kenapa dunia ini mahu pisahkan kita?
Kenapa?
Saya malu mahu dengan Sa Ra sekarang.
Awak begitu memalukan saya.
Saya rindukan awak, Eun Ho.
Saya meluat dengan ini.
Ini buat saya menggigil seram.
Baiklah, jujur sahaja. Awak bercinta dengan orang lain sekarang.
Do Jae, awak bercinta dengan orang lain?
Sudah tentu, tidak.
Pada hari itu, salah satu hari semasa Se Gye berubah.
- Itulah yang dia lihat. - Oh, begitu.
Lelaki ini keterlaluan. Dia buat saya hilang akal.
Awak perlu berhati-hati.
Awak akan ada saksi seperti dia...
jika berada di luar dan bila itu berlaku.
Apa yang awak cakap ini?
Sebenarnya,
Se Gye...
Mukanya berubah sebulan sekali.
Bila difikirkan, dia tidak berubah kebelakangan ini.
Bukankah sudah dua bulan?
Ya, saya rasa begitu.
Dia tidak berubah kira-kira sebelum dua bulan kali terakhir.
Awak berdua sangat mabuk sekarang.
Oh Tuhan.
Oh Tuhan, mereka merepek.
Kenapa mereka minum dari awal tadi?
Se Gye.
Oh Tuhan, Do Jae.
Awak jahat. Kenapa awak lama sangat?
Saya minta maaf.
Isyarat lalu lintas...
mengambil masa yang lama untuk bertukar warna.
Kami sudah kembali.
Lampu isyarat itu...
Saya mahu awak beli lampu isyarat esok.
Awak rindukan saya, bukan?
Tidak juga.
Keadaan sangat teruk di sini sekarang.
- Ya? - Kedengarannya hebat!
Saya takkan datang lambat lagi.
Jika begitu, belikan lif juga.
Lif, konon. Ini sangat teruk.
Saya mahu awak pergi sekarang. Parti meraikan rumah baru berakhir!
Pukul berapa awak akan selesai kerja hari ini?
Saya tidak tahu.
Saya akan telefon bila sudah selesai.
Tapi saya mungkin tidak telefon awak.
Baiklah.
Maafkan saya, ini untuk awak.
Awak mengingatkan saya tentang minuman menyegarkan.
Saya rasa tarikan saya masih ada.
- Masuk. - Apa?
Saya kata, masuk.
Kita perlu ke sesuatu tempat sekarang.
Tapi awak tidak boleh bawa itu.
Tinggalkan di sana.
- Pakai tali pinggang keledar. - Okey.
Tolong berikan saya restu untuk kahwini anak awak.
Apa?
Ibu, jangan salah faham.
Apa yang awak cakap sekarang?
Dia buat saya resah kerana dia sangat kacak,
jadi saya perlu lakukan sesuatu mengenainya.
Saya buat kesimpulan yang perjanjian rasmi seperti ini...
Maksud saya...
Dapatkan kebenaran rasmi awak akan memudahkan saya.
Jadi...
Tapi sebelum kami berikan awak kebenaran,
setidaknya kami perlu tahu apa yang awak buat.
Ya, kerja saya.
Saya rasa saya boleh katakan...
saya seorang pewaris korporat.
- Pewaris korporat? - Adakah kerja sebegitu?
- Dia ialah pewaris korporat. - Dia tidak perlu lagi membantu.
Saya akan pastikan impian Eun Ho...
jadi kenyataan.
- Impiannya? - Maksud awak, menjadi paderi?
Apa yang awak cakapkan? Impiannya?
Ya.
Dia akan jadi pengantin perempuan,
dan saya akan jadi pengantin lelaki.
Kenapa awak terus buat kesimpulan seperti itu?
Oh Tuhan. Saya sokong awak.
Sa Ra.
Saya bersama awak.
Terima kasih untuk jawapan awak yang jelas untuk lamaran saya.
Itu satu transaksi yang memuaskan.
Saya akan tepati janji untuk seluruh hidup saya.
Tolong teruskan menjaga saya.
Lihat kamera dan berikan satu senyuman.
Bagus. Senyuman yang lebar.
Duduk diam seperti itu. Senyuman yang lembut.
Jaga mata awak. Beri renungan yang lembut pada kamera.
Okey, bagus.
Saya akan periksa gambar dulu.
- Awak mesti letih. - Saya okey.
- Di manakah ia? - Awak sudah dapat?
Se Gye, awak perlu keluar sebentar.
- Maaf? - Sesuatu ada di sini untuk awak.
Okey.
Apakah ia?
- Satu, dua, tiga. - Satu, dua, tiga.
(Bergembiralah, Se Gye.)
Bergembiralah, Se Gye.
Teman lelaki Han Se Gye, Seo Do Jae.
Khabar angin percintaan itu mesti sangat mengganggu dia.
Oh Tuhan.
Terima kasih kerana ini,
saya perlu buat beberapa panggilan telefon sekarang.
Wartawan Park, jangan siarkan sebarang artikel tentang ini.
Tolong jangan.
(Presiden Seo Do Jae)
(Mak Cik)
Hei.
Keluarlah. Mari berjanji temu.
Teman lelaki, Encik Han Se Gye.
Sekarang?
Hari yang indah.
Saya akan jemput awak. Tunggu sahaja di sana.
Awak tidak apa-apa?
Tunggu sebentar.
Maaf.
Ambil masa awak.
Awak tidak apa-apa?
Ini.
Awak tidak apa-apa, bukan?
Tolong berhati-hati.
Sebentar.
Siapakah nama awak?
Terima kasih untuk ini.
Saya Han Se Gye.
Apa yang awak katakan?
Nama saya ialah Han Se Gye.
Han Se Gye.
Okey. Terima kasih, Se Gye.
Kenapa saya?
Kenapa perlu saya?
Saya menghabiskan bertahun-tahun dalam kebencian.
Satu penghormatan untuk luangkan masa dengan awak.
Penghormatan itu milik saya.
Saya sedar...
apa yang saya benci adalah diri saya yang berbeza.
Takdir cuba mengajar saya...
yang...
ianya perlulah saya.
Semua wajah itu muncul kepada saya...
dan menjadi berguna.
Jadi ini masanya...
untuk mencintai.
Mencintai diri saya sendiri...
dan...
awak.
Awak kata, awak sukakan gadis bergaun merah.
Sebab itu saya sediakan ini.
Betulkah awak akan pakai itu ke Cannes?
Ya.
Apa? Saya nampak teruk?
Ini tidak boleh jadi.
Saya juga patut tempah tiket.
Ini terlalu bahaya.
Kalau awak pakai itu, pasti...
seluruh dunia akan dalam bahaya.
Betulkah?
Oh Tuhan, saya memang jahat.
Saya rasa sangat bersalah.
Baju itu tidak berapa selesa?
Tidaklah begitu selesa. Kenapa?
Saya mahu bawa ke suatu tempat sambil awak memakainya.
Apa semua ini?
Bila awak sediakan semua ini? Kenapa?
Saya mahu buat satu perjanjian.
Kalau awak pakai ini ke Cannes,
awak takkan tahu apa yang akan jadi.
Awak boleh lari, kalau awak tidak mahu lakukan.
Ini peluang terakhir awak melakukannya.
Saya takkan melarikan diri.
Saya tidak boleh.
Saya gembira mendengarnya.
Kalau kita buat perjanjian,
bukankah kita patut cakap sesuatu?
- Ini dia. - Baiklah.
Awak yakin?
Daripada menjadi tua bersama-sama,
kalau awak tiba-tiba jadi muda semula,
awak akan masih bersama dengan saya?
Dan kalau awak tiba-tiba jadi lebih tua dari saya,
bolehkah awak tidak berhenti berputus asa pada diri sendiri?
Saya yakin.
Jadi, pakaikan cincin itu pada saya.
Biar saya belikan yang sebenar.
Walaupun ini hanyalah satu latihan, kita tidak patut terlepas apa-apa.
Marilah pergi berbulan madu.
Marilah...
berpisah.
Hanya...
lupakan tentang saya.
Saya tidak cintakan awak.
Dari hari pertama kita berjumpa...
dan walaupun kali yang kedua.
Memang selalu...
akan jadi begini.
Kenapa bunyinya seperti...
awak sedang meluahkan perasaan pada saya?
Kita sudah pun lalui semua ini.
Percayakan hidup awak pada saya.
Awak ingat lagi tentang hari itu?
- Ingat apa? - Semasa di rumah saya...
dan saya tanya awak siapa saya dalam gambar itu.
Siapa saya?
Dalam gambar ini, siapakah saya?
Di sini.
Saya betul-betul ingin tahu.
Bagaimana awak tahu?
Tidak banyak yang saya tahu.
Saya keluar dan ada gambar awak di dalam baju yang sama.
Menakjubkan.
Saya tidak pernah jangkakan semua itu.
Jadi, bagaimana dengan semasa kita dalam lif itu?
Ada apa-apa mahu dikatakan, Cik Han Se Gye?
Itu hanyalah...
- satu tekaan. - Betulkah?
Awak nampak mencurigakan.
Hanya awak yang akan berlagak mencurigakan di sekitar saya,
pada masa itu.
Untuk keadaan yang dramatik sebegitu, saya rasa itu mesti awak.
- Bagaimana kalau awak salah? - Saya hanya akan minta maaf.
- Hanya itu? - Apa yang dia boleh buat?
Saya ialah Seo Do Jae dan itu syarikat saya.
Serius...
Awak memang jahat.
Saya bukannya jahat. Ia hanyalah takdir.
Saya juga mahu tanya sesuatu.
Kenapa awak tidak pulangkan semula sapu tangan saya?
Ini dia. Guna ini.
Di hospital, lorong dan juga di pintu depan.
Saya bagi awak tiga sapu tangan.
Awak mengiranya?
Itu sapu tangan yang mahal.
Tidak. Saya takkan berikannya semula.
Se Gye.
Ya?
Saya cintakan awak.
Saya juga cintakan awak.
Awak takkan apa-apa bila pergi ke Cannes?
Bagaimana kalau awak berubah?
Saya rasa, saya takkan apa-apa.
Baru-baru ini agak pelik. Masanya berubah sendiri.
Kadangkala, sekali dalam setiap dua bulan dan kadangkala tiga bulan.
Bagaimana kalau tiba-tiba saya sudah pulih?
Itu berkemungkinan.
Apa-apa yang terjadi, satu hari pasti akan hilang juga.
Awak sudah bersedia?
- Ini pengakhiran... - Bagi hari ini...
- Han Se Gye. - Seo Do Jae.
(Kedai Buku)
- Saya cintakan awak. - Saya juga.
(Kecantikan Dalaman)
(Terima kasih kerana menonton Kecantikan Dalaman.)